მხეცების ევოლუცია
დინოზავრების აღმოჩენების კვალდაკვალ სიარული მუდამ ცვალებად ხედს ნიშნავს.
-
-
-
ბმული კოპირებულია
დინოზავრებით გატაცება არ ნელდება. საუკუნეზე მეტია, რაც ტირანოზავრების განამარხებული ნაშთები პირველად გათხარეს და ამ დროის განმავლობაში National Geographic-ი მათზე უახლეს სამეცნიერო ცნობებს თვალსაჩინო ილუსტრაციებთან ერთად გვიზიარებდა.
1919 წლის სტატიაში ალბერტოზავრი აღწერილია „ძლევამოსილ ხორცისმჭამლად“, რომელსაც „მისი ნებისმიერი ბალახისმჭამელი ნათესავის განადგურება შეეძლო“. 23 წლის შემდეგ ერთმანეთთან შეჭიდებული ორი 6-მეტრიანი ტირანოზავრის (Tyrannosaurus rex) ნახატი გამოჩნდა. 1978 წლის მთავარი სტატია იუწყებოდა, რომ ტირანოზავრის ეს სახეობა კიდევ უფრო დიდი იყო: „სიმაღლეში 15 მეტრი და 6 ტონას იწონიდა“. 1990-იანი წლების ბოლომდე დინოზავრების უმეტესობას რეპტილიების მსგავსად ქერცლიანი კანით გამოსახავდნენ, მაგრამ ჩინეთში აღმოჩენილი თეროპოდის ჩონჩხი იმაზე მიუთითებს, რომ ახალგაზრდა ტირანოზავრებს ბუმბულები ჰქონდათ. „ახლა შეგვიძლია ისეთივე დარწმუნებით ვთქვათ, რომ ფრინველები თეროპოდები არიან, როგორც ადამიანები – ძუძუმწოვრები“.
შესაძლოა თეროპოდები სულაც არ იყვნენ ისეთი უძლეველი მკვლელები, როგორც ჩვენ წარმოგვიდგენია. 2003 წლის აღმოჩენების მიხედვით, მათი ძალმომრეობა ხშირად შერჩევითი იყო. დროდადრო თვითონაც მარცხდებოდნენ. 2020 წელს გამოვაცხადეთ, რომ პალეონტოლოგიაში ინოვაციური კვლევის ტექნიკა და ახალაღმოჩენილი ნამარხები მორიგ რევოლუციას განაპირობებს. დინოზავრების გარეგნობის ახალი ინტერპრეტაციებიც შეიძლება არ იყოს საბოლოო, თუმცა ეს წინ გადადგმული ნაბიჯებია მათ საიდუმლოებებზე ნათელის მოსაფენად.
