დაკარგული წინაპრის ამბავი
2008 წლის ივლისის ერთ დღეს, როცა ახალგაზრდა რუსი არქეოლოგი, ალექსანდრე ციბანკოვი 30-დან 50 ათასამდე წლის ფენებს სწავლობდა, ძვლის ერთი ბეწო ნატეხს წააწყდა
ალთაის მთებში, სამხრეთ ციმბირში, 350 კილომეტრის მანძილზე იმ მონაკვეთიდან, სადაც რუსეთი მონღოლეთს, ჩინეთსა და ყაზახეთს ესაზღვრება, მოშიშვლებული კლდის ძირში, პატარა მდინარე ანუიდან დაახლოებით 30 მეტრის სიმაღლეზე, გამოქვაბულია შეყუჟული, სახელად – დენისოვა.
გამოქვაბულის სიღრმეში, განშტოებაზე, პატარა საკანია. 2008 წლის ივლისის ერთ დღეს, როცა ახალგაზრდა რუსი არქეოლოგი, ალექსანდრე ციბანკოვი 30-დან 50 ათასამდე წლის ფენებს სწავლობდა, ძვლის ერთი ბეწო ნატეხს წააწყდა. ეს იყო პატარა კენჭისოდენა წახნაგოვანი ფრაგმენტი. მოგვიანებით, პალეოანთროპოლოგმა, რომელსაც დენისოვაში შევხვდი, ძვალზე მითხრა, რომ ეს იყო ყველაზე უღიმღამო, არაფრით გამორჩეული განამარხებული ნივთი, რომელიც ოდესმე უნახავს, პრაქტიკულად ყველაფრის იმედს გადაგიწურავდაო.
ძვალზე შერჩენილი ინფორმაცია საკმარისი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ პალეონტოლოგს დაედგინა – ეს იყო პრიმატის თითის წვერი, უფრო ზუსტად კი, მომცრო მონაკვეთი ნეკა თითის ზედა სახსართან. რადგანაც 30-50 ათასი წლის წინანდელი სხვა პრიმატების კვალი (გარდა ადამიანებისა) ციმბირში არ მოიპოვება, განამარხებული ძვალი, სავარაუდოდ, რომელიღაც სახეობის ადამიანს ეკუთვნოდა. ზრდადაუსრულებელი სახსრის ზედაპირით თუ ვიმსჯელებთ, ეს ადამიანი ახალგაზრდა, დაახლოებით 8 წლისა მომკვდარიყო.
სრული ვერსია წაიკითხეთ ივლისის ნომერში.