თქვენ სარგებლობთ ბრაუზერის ძალიან ძველი ვერსიით, რის გამოც ჩვენი ვებგვერდი შესაძლოა სრულად ვერ ჩამოიტვირთოს.
გირჩევთ, განაახლოთ ბრაუზერი.

სინთია გორნი

იორდანიაში მცხოვრები უამრავი ლტოლვილის გასაჭირს ბოლო არ უჩანს. COVID-19-ს მათ მეტწილად უკვე დააღწიეს თავი, თუმცა მის მიერ გამოწვეულ უმუშევრობასა და უსახსრობასთან გამკლავება უჭირთ.

პანდემიამ, რომელმაც სასაფლაოების გავსება დააჩქარა, ქუჩებიც დააცარიელა – გარკვეულ დონემდე. რელიგიური დღესასწაულები და საკვების დარიგება იმ მნიშვნელოვან საქმეთა რიცხვშია, რომლებსაც ხალხი გარეთ მაინც გამოჰყავდა.

ნაირობიში COVID-19 არ ინდობს მსხვერპლს არც მდიდრულ და არც ღარიბულ, მჭიდროდ დასახლებულ უბნებში, სადაც ასობით ათასი მოსახლე განსაკუთრებით დაუცველია.

COVID-19-ის პალატებში, გათანგული სამედიცინო პერსონალი მძიმე ავადმყოფებს უვლის და მათ მიერ ჩურჩულით წარმოთქმული შიშების შესახებ ისმენს. „მე თუ არ გავაკეთე ეს, – ამბობს ექთანი, – სხვა ვინ გააკეთებს?“

საფრთხის დროს ადამიანების ყველაზე ბუნებრივი იმპულსი ერთმანეთთან ახლოს ყოფნაა – სწორედ ის, რაც ახლა გვეკრძალება

გსურთ, გაიგოთ, როგორ შეიძლება ათასობით ახალგაზრდა სიცოცხლის გადარჩენა? გაუკეთეთ ღარიბი ქვეყნის ბავშვებს ის აცრები, რომლებსაც მდიდარ ქვეყნებში ჩვეულებრივ მოვლენად თვლიან